พระเจ้าตากและราชวงศ์จักรี ใช้แซ่ "เจิ้ง 郑"

ทุกเรื่องราว ที่มีในอดีต
ภาพประจำตัวสมาชิก
admin
Administrator
Administrator
โพสต์: 13167
ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. 21 พ.ค. 2015 12:14 pm
กลุ่ม: ผู้ดูแลระบบ

พระเจ้าตากและราชวงศ์จักรี ใช้แซ่ "เจิ้ง 郑"

โพสต์โดย admin » จันทร์ 27 ก.ค. 2020 10:45 pm

พระเจ้าตากและราชวงศ์จักรี ใช้แซ่ "เจิ้ง 郑"

(ภาษาแต้จิ๋ว คือ แซ่แต้)
FB_IMG_1595864647218.jpg
FB_IMG_1595864647218.jpg (27.62 KiB) เปิดดู 28 ครั้ง

ในรูปประกอบเป็นภาพของพระเจ้าตากสิน

จดหมายเหตุของจีนยุคของพระเจ้าเฉียนหลงฮ่องเต้ ได้มีบันทึกเรื่องนี้ไว้ ในปี พ.ศ.2311

ความว่า ..."หลังสถาปนากรุงธนบุรี ได้ 1 ปี สมเด็จพระเจ้าตากสินฯได้ส่งทูตนําเครื่องราชบรรณาการพร้อมพระราชสาส์น ไปถวายแก่เฉียนหลงฮ่องเต้ โดยพระเจ้าตากสินทรงลงพระนามในพระราชสาส์นว่า "เจิ้งจ้าว" 郑昭 หรือภาษาแต้จิ๋ว คือ “แต่เจียว”

*** เนื้อหาในพระราชสาส์น เป็นการถวายรายงานให้พระเจ้ากรุงจีนทรงทราบว่า กรุงศรีอยุธยาถูกพม่าทําลายจนหมดแล้ว ราษฎรลําบากยากเข็ญ แต่ตอนนี้พระองค์ได้ทําการรบจนมีชัยชนะแล้ว และไม่สามารถหาผู้สืบสันติวงศ์ได้ จึงขอการสนับสนุนจากพระเจ้ากรุงจีนให้เป็นกษัตริย์แห่งกรุงธนบุรี เพื่อให้เป็นที่เคารพยําเกรงแก่ประเทศรอบข้าง และถ้าหากพระเจ้าเฉียนหลงมีพระประสงค์จะให้ส่งกองทัพไปปราบปรามพม่าข้าศึก ก็จะทําตามพระบัญชา

(จีนและพม่ามีปัญหากันมาก่อน)

หลีซื่อเหยา (ผู้ปกครองมณฑลรัฐ) ได้เสนอ (วินิจฉัย) แด่พระเจ้าเฉียนหลงความว่า...

" เจิ้งจ้าว เป็นแต่สามัญชนเร่ร่อนไปอย่างโจรสลัด หาควรเปรียบตนเป็นเช่นกษัตริย์ "

พระเจ้าเฉียนหลงเห็นชอบตามคำรายงาน จึงให้มีพระราชสาส์นตอบกลับมาว่า...

"การที่เจิ้งจ้าวจะให้จีนยอมรับเป็นกษัตริย์และพระราชทานตราตําแหน่งให้นั้น ไม่สามารถกระทําได้ เพราะไม่ได้เป็นไปตามประเพณีเดิม ซึ่งการที่เจิ้งเจ้าปราบปรามข้าศึกนั้นเป็นสิ่งที่ควร แต่การที่จะตั้งตัวเป็นกษัตริย์นั้น ไม่ถูกต้องตามจารีต จึงควรสืบหาองค์รัชทายาท เพื่อปกครองแผ่นดินสืบต่อไป"

ขณะนั้นยังมีชุมนุมก๊กต่างๆอยู่ ซึ่งในทางลับราชสํานักจีนให้การสนับสนุนก๊กของเจ้าพระฝาง และไม่ได้มองพระเจ้าตากสินเป็นมิตร หนำซ้ำยังมองว่าเป็นผู้ร้ายเสียด้วยซํ้า เรื่องนี้พระเจ้ากรุงธนบุรีทรงทราบดีอยู่แก่พระทัย และทรงเสียพระทัยมาก ถึงกับทรงมีพระราชดํารัสว่า "พระองค์ทรงเป็นเพียงผู้รักษากรุงเท่านั้น"

มองซิเออคอร์ บาทหลวงชาวฝรั่งเศส ก็ได้เขียนเป็นจดหมายเหตุไว้ เมื่อวันที่ 7 มิ.ย. พ.ศ.2313 ความว่า...

"...บรรดาคนทั้งหลายเรียกพระเจ้าตากว่าพระเจ้าแผ่นดิน แต่ท่านก็หาได้ประพฤติตนเหมือนพระเจ้าแผ่นดินองค์ก่อนๆ ตามธรรมเนียมของพระเจ้าแผ่นดินฝ่ายโลกตะวันออก ที่จะไม่เสด็จออกให้ราษฎรเห็นพระองค์ ด้วยเกรงจะเสื่อมพระเกียรติยศ ส่วนพระเจ้าตากฯได้ทรงวางพระองค์เป็นพ่อมากกว่าที่จะเป็นกษัตริย์ (ราษฎรสามารถมองกษัตริย์ได้)

กระทั่ง พระเจ้าตากสินทรงนํากําลังเข้าสลายก๊กเจ้าพระฝางซึ่งเป็นก๊กสุดท้ายได้แล้ว ทางราชสํานักจีนจึงยอมรับความเป็นพระเจ้าแผ่นดินของพระเจ้ากรุงธนบุรี"

จดหมายเหตุของจีนกล่าวว่า หลังจากขึ้นครองราชย์มา 14 ปี พระเจ้าตากสินฯ ได้ทรงส่งเครื่องบรรณาการไปถวายพระเจ้าเฉียนหลง ซึ่งทางจีนก็ต้อนรับเป็นอย่างดี แต่ขณะที่คณะทูตกําลังเดินทางกลับกรุงสยาม พระเจ้าตากสินก็สิ้นพระชนม์

ในจดหมายเหตุของจีนระบุต่อไปอีกว่า

"...ในปีสุดท้ายของรัชกาล พระเจ้าตากสินทรงพระประชวรด้วยโรคอัมพาต...ดังนั้นพระราชบุตรเขยจึงดูแลแทน"

โดยทางกรุงจีนนั้นเข้าใจว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯ เป็นราชบุตรเขยในพระเจ้าตากสิน จึงยอมรับให้เป็นพระเจ้ากรุงสยามสืบต่อ โดยราชสำนักจีนออกพระนามรัชกาลที่ 1 ว่า "เจิ้งหัว" หรือ "แต่ฮั้ว 郑华" ที่หมายถึง ผู้ดํารงความยิ่งใหญ่

ในกาลต่อๆมา จดหมายเหตุของจีนมีการออกนามพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกสลที่ 2) ว่า "เจิ้งฝู" หรือ "แต่ฮุก 郑佛" หมายถึง ผู้ดํารงในบุญ

ออกนามพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) ว่า "เจิ้งฟู่" 郑福 หรือ แต่ฮก หมายถึง ผู้ได้รับพร

ออกนามพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ว่า "เจิ้งหมิง" หรือ "แต่เม้ง 郑明" หมายถึง ผู้สว่างไสว

แล้วเราเพิ่งมาออกพระนามเช่นที่ใช้ในปัจจุบันกัน ก็ช่วงรัชกาลที่ 4 นี้เอง

สรุปรายพระนามจีนของกษัตริย์ไทยออกสำเนียงแต้จิ๋วและจีนกลาง ได้แก่...

รัชกาลที่ 1 ทรงออกพระนามว่า แต่ฮั้ว 郑华 (เจิ้งฮัว)

รัชกาลที่ 2 ทรงออกพระนามว่า แต่ฮุก 郑佛 (เจิ้งหัว)

รัชกาลที่ 3 ทรงออกพระนามว่า แต่ฮก 郑福 (เจิ้งฝู)

รัชกาลที่ 4 ทรงออกพระนามว่า แต่เม้ง 郑明 (เจิ้งหมิง)

รัชกาลที่ 5 ทรงออกพระนามว่า แต่ล้ง 郑隆 (เจิ้งหลง)

รัชกาลที่ 6 ทรงออกพระนามว่า แต่ป้อ 郑宝 (เจิ้งเปา)

รัชกาลที่ 7 ทรงออกพระนามว่า แต่กวง 郑光 (เจิ้งกวง)

รัชกาลที่ 8 ทรงออกพระนามว่า แต่ฮี่ 郑禧 (เจิ้งฉี่)

รัชกาลที่ 9 ทรงออกพระนามว่า แต่กู่ 郑固 (เจิ้งกู้)

รัชกาลที่ 10 ทรงออกพระนามว่า แต่เหมี่ยง 郑冕 (เจิ้งเหมี่ยน)



ย้อนกลับไปยัง

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: 0 และ บุคคลทั่วไป 0 ท่าน