https://www.facebook.com/bunnaroth.buaklee" />

คำสารภาพ นักข่าวทำนอกหน้าที่ สมัยหนุ่มๆ ออกจากมหา'ลัยใหม่ๆ กำลังห้าว ผมเคยทำนอกหน้าที่ คล้ายๆ แบบที่ตากล้องสาวชาวฮังการี

FaceBook Page : Active
https://www.facebook.com/bunnaroth.buaklee
ภาพประจำตัวสมาชิก
admin
Administrator
Administrator
โพสต์: 13278
ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. 21 พ.ค. 2015 12:14 pm
กลุ่ม: ผู้ดูแลระบบ

คำสารภาพ นักข่าวทำนอกหน้าที่ สมัยหนุ่มๆ ออกจากมหา'ลัยใหม่ๆ กำลังห้าว ผมเคยทำนอกหน้าที่ คล้ายๆ แบบที่ตากล้องสาวชาวฮังการี

โพสต์โดย admin » ศุกร์ 11 ก.ย. 2015 1:48 pm

คำสารภาพ นักข่าวทำนอกหน้าที่
สมัยหนุ่มๆ ออกจากมหา'ลัยใหม่ๆ กำลังห้าว ผมเคยทำนอกหน้าที่ คล้ายๆ แบบที่ตากล้องสาวชาวฮังการีทำกับผู้อพยพเลยครับ เห็นภาพข่าวแล้วย้อนรำลึก
ปี 2534 ปลายๆ หรือ 2535 ต้นๆ ผมย้ายจากภูเก็ตไปศูนย์หาดใหญ่ เพราะตอนนั้นเขากำลังจะทำหนังสือพิมพ์ฉบับภูมิภาค(ใต้) สอดเข้าไปในผู้จัดการเล่มใหญ่ เป็นโปรเจ็คที่ไม่มีหนังสือพิมพ์ฉบับไหนคิดควักกระเป๋าทำเหมือนกับเครือผู้จัดการ
หาดใหญ่มันมีแก๊งมอเตอร์ไซด์มานานแล้ว ตั้งแต่ยุคโน้น มากันทีเป็นร้อยๆ เต็มถนน วิ่งวนไปทั้งเมือง เล่นเอาเถิดกับตำรวจ มันเกิดมีข่าวมาเป็นระยะๆ เช่นครั้งหนึ่งมีคนที่อารมณ์หลุดเอาปืนยิงใส่แว๊นตายคาแฮนด์รถกองบนถนนก็มี ล่าสุดพ.ศ.นี้ก็ยังเห็นข่าวขบวนแว๊นหาดใหญ่ เรียกว่า รุ่นโน้นหมดไปรุ่นใหม่มาแทนที่
ตำรวจหาดใหญยุคนั้นเกิดฟิตระดมอาสาสมัครกู้ภัยไปตั้งด่านแถวๆ สี่แยกสะพานลอยรถไฟ ไอ้เรานักข่าวใหม่ๆ เอาปิคอัพตามไปจอดดู ถ่ายรูป ทำข่าว เพื่อนผมลงไปที่ด่าน ส่วนผมนั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถ กะว่าถ้าเขาเคลื่อนย้ายอะไร จะได้ขยับรถตามไปทัน
ไม่นานขบวนแว๊นก็บรื้นนนๆ มาเต็มถนน ท้ายขบวนมีรถตำรวจเปิดไฟไล่ต้อนมา กะว่าให้จนมุมที่ด่านทางแยก พวกที่อยู่ข้างหน้าบิดมาเต็มเหยียดกระทืบเบรคเอี๊ยดดด! คันหลังเบี่ยงหลบมาติดอยู่หน้าด่าน พวกตำรวจวิ่งไปชาร์ตถอดกุญแจรถ อลหม่านพอสมควร ไอ้เรานั่งในรถหลังด่านเห็นแล้วยังพลอยมีอารมณ์ตาม
แล้วจู่ๆ ก็เกิดมีมอเตอร์ไซด์แหกด่านออกมา จะผ่านมาทางด้านหน้ารถที่ผมนั่งอยู่
แว้บแรก--วินาทีนั้น ไม่ได้คิดอะไร! เหยียบคันเร่ง กระชากรถ ขยับพรวดไปดักหน้ามอเตอร์ไซด์คันนั้น แต่ด้วยที่เจ้าแมงกะไซด์มาเร็ว ผ่านมาถึงหน้ารถ พอดีกับรถปิคอัพปะทะกับเนื้อหุ้มเหล็ก
เดชะบุญ ผมเบรคทัน เพราะตั้งใจกระชากรถไปขวางเท่านั้น แต่นั่นก็ยังทำให้มอเตอร์ไซด์แหกด่านดังกล่าวล้มลง
โดยไม่รู้ตัว! ผมลงจากรถถลันไปที่คนขับที่นอนกองกับพื้น ทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อดี ตำรวจคนหนึ่งเห็นเหตุการณ์วิ่งมาดู แล้วยกมือกันผมไว้ จากนั้นเขาก็ไปประคองคนขับรถมอเตอร์ไซด์ยกขึ้น แล้วก็ส่งให้เขาขับจากไปโดยดี
ตำรวจหันมาบอกผมเหมือนไปมีอะไรเกิดขึ้นว่า คนนี้ไม่ใช่พวกแก๊งซิ่ง! นาทีนั้นผมจึงค่อยสังเกตว่าชายคนที่กำลังสตาร์ทรถขับออกไปนั้น สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็ไม่ใช่วัยรุ่นแบบที่จะไปรวมกลุ่มอะไรกับเขา บังเอิญแกคงเลี้ยวจากสะพานลอย ผ่านมาพอดี กับแก๊งแว้นที่ควบมาจากถนนสาย 1
คืองี้!!! Flash Back ไป...คือว่าาาาา.... ก่อนหน้านั้นผมเกลียดรถซิ่งมาก เกลียดฉิบหาย ออฟฟิศอยู่แถวเจ.บี. ใต้โรงแรมมันมีเธคใช่ไหม คนหาดใหญ่ยุคก่อนน่าจะจำได้ วันดีคืนดีพวกก็นัดแก๊งซิ่งมอไซด์แบบนี้แหละมากันเป็นร้อยๆ ขับหน้ากระดานเปิดไฟหน้าสว่างโร่เหมือนในหนัง รถยนต์ต้องจอดหลบอุตลุต แต่ผมไม่เคยหนีมันเลย...กระทืบคันเร่ง กดแตรฝ่าแม่งเข้าไป ชนเป็นชน ตายเป็นตาย...เออหนอ สมัยโน้นไม่มีลูกเมียภาระอะไรมันห้าวได้ถึงเพียงนี้
ด้วยอารมณ์โกรธ เกลียดที่สะสมมาอย่างว่า เมื่อมาถึงเหตุการณ์จริง ที่เราไปทำหน้าที่นักข่าว ซึ่งก็ควรจะหยุดแค่การทำข่าว กลับไปเกินหน้าที่เป็นผู้ช่วยตำรวจไปจับผู้ร้ายซะ ..แถมจับผิดตัวอีกต่างหาก ดีนะ เขาคนนั้นไม่แข้งขาหักอะไร
เห็นภาพข่าวของเธอคนนั้นอดใจไม่ไหวเอาขาสกัดผู้อพยพแล้วย้อนรำลึกถึงตัวเอง ไอ้ความโกรธเกลียดอะไรมันเป็นเรื่องเฉพาะตัว เมื่อมาปนกับหน้าที่ก็เจ๊งฉะนี้ นั่นแลฯ

source
https://www.facebook.com/bunnaroth.buak ... 6239995118



ย้อนกลับไปยัง

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: 1 และ บุคคลทั่วไป 0 ท่าน